In de kantlijn van de dag

Even snel naar de super en de apotheek. 
Op de terugweg naar huis viel mijn oog op een reddingsboei, hangend aan een bakstenen muur van een oud flatgebouw. Niets bijzonders misschien, ware het niet dat hij op de dertiende etage hing. Dat was toch verontrustend.

Aan de Nieuwe Maas had ik al eens ’n ark gezien, met op de voorplecht een giraf.

De poolkappen smelten, de zeespiegel stijgt in hoog tempo, maar gaat het werkelijk zó snel? En zou het water dan tot aan de dertiende etage reiken?

Misschien is het niets. Een hand van vroeger, een muur die om aandacht vroeg. Maar een reddingsboei dertien hoog hangt niet lichtzinnig. Hij wacht. Op water, op een verhaal, op een dag die nog geen naam heeft. En terwijl ik naar huis fietste, vroeg ik me af of hij daar hangt uit voorzorg, of uit herinnering, of als symbool van een veranderde wereld.