In de kantlijn van de dag

Waar het gewone even blijft hangen

Categorie: Michel

  • Ik begon met schrijven op een leeftijd waarop veel mensen juist afronden. Niet omdat ik dacht dat ik er goed in was, en zeker niet omdat ik mezelf ineens schrijver noemde. Het begon als onderdeel van verwerking, het verdriet en de woede van me afschrijven. Dat werd het verhaal van een reis door een landschap…

  • Op een bankje in de Donckse Velden. Even weg van alle drukte.Hier kwam zij ook graag. Ze kon er uren wandelen. Hij ziet haar weer zo voor zich met haar linnen schoentjes, blauwe spijkerjasje en het kleine bruine tasje om haar schouder. Hij kan zich veel herinneren van zijn grote liefde: haar gulle lach, haar…

  • Even snel naar de super en de apotheek. Op de terugweg naar huis viel mijn oog op een reddingsboei, hangend aan een bakstenen muur van een oud flatgebouw. Niets bijzonders misschien, ware het niet dat hij op de dertiende etage hing. Dat was toch verontrustend. Aan de Nieuwe Maas had ik al eens ’n ark gezien, met op…